vrijdag, maart 20, 2009

Kaartje...

Om jullie een beetje een idee te geven hoe de buurt er van bovenaf
uitziet. Alles binnen de rode lijn is Complexo do Alemao de sloppen-
wijk waar Denise en ik in wonen en werken. Project Patio is dus
waar ons project gevestigd is. Wat ziet het er lief, schattig en vreed-
zaam uit zo van boven af... Echter is de realiteit verre van schattig.
Eerder smerig, maar gelukkig is het wel erg rustig de laatste tijd!
Laten we hopen dat het zo blijft!


Hier nog
eens een
foto van
Denise en
mijn huis
op de
eerste
verdieping
van de
aangewe-
zen flat.
Nouja, je
kan alleen
ons balkon-
netje maar zien. Maar toch. O, en als je een beetje je best
doet kun je op de achtergrond de bergtop zien waarop het
beeld van Jezus Christ the Redeemer met de armen omhoog
geheven staat om Rio de Janeiro te zegenen. (als je op de
foto klikt word hij vergroot)

We zijn al flink druk met het project. We zijn sinds twee
weken echt begonnen en het begint al echt goed te lopen!
Volgende week zal ik eens wat fotos maken van de alfabetise-
rings lessen en huiswerk begeleiding en nog eens wat fotos
van de kinderen!

donderdag, maart 12, 2009

Goed Nieuws!!

TIJDELIJK VERBLIJFSVERGUNNING
De Federale Politie of te wel Douane en
Immigratiedienst van Brazilië heeft mijn
aanvraag voor een permanent visum op
basis van mijn huwelijk met Denise
geaccepteerd en heeft me een tijdelijk
verblijfsvergunning toegekend waarmee
ik in Brazilië mag blijven tot in elk geval
eind Augustus 2009!!!

De vorige reizen die ik heb gemaakt was er altijd enorme spanning
rondom mijn visum. De vorige reis ben ik zelfs vriendelijk verzocht
vervroegd het land te verlaten. Herinneren jullie je dat ook nog?
Nou voorlopig zal ik daar dus gelukkig geen last meer mee hebben!

Ze gaan nu nog alle documenten checken waarna ze nog een keer
een bezoekje brengen in ons huis hier in de sloppenwijk om te
kijken of ons huwelijk wel een op echte liefde gebaseerd is en
dat ik niet een drugsdealer ben die via een huwelijk met een
Braziliaanse mijn import export zaakje een extra boost wil geven.
Hahaha!

Waarschijnlijk zal ik dan voor Augustus mijn Permanent Visum
ontvangen waarna ik de organisatie ELE VIVE! officieel mag
registreren! En nooit meer bij Denise weg hoef!!!
Whooooohooooooo! Goed nieuws toch?
Thank you, Lord Jesus!

dinsdag, maart 03, 2009

Kinderkamp Carnaval 2009

Om het nieuwe seizoen en het nieuwe project goed te beginnen
Hebben we een knaller van een opening georganiseerd...
Een kamp voor alle kinderen van ons project en dit keer
mochten vriendjes vriendinnetjes en broertjes en zusjes ook
mee. Vorige week werd het kamp gehouden en dus hier een kort
Verslag:

Dag 1
Ongeveer 4 uur smiddags kwam iedereen bij het project aan,

Sommigen met een koffer of een rugzak anderen met enkel wat
kleding in een een plastick tasje. We hadden behoorlijk veel spul
Hoe konden we dat ooit allemaal in het gehuurde busje krijgen...
Gelukkig bood de voorganger van een klein kerkje in de wijk hier
aan om met zijn stationwagen een deel van de bagage weg te

brengen. Maar pas zon 6 uur savonds kwamen we dan aan.
Voor de eerste avond hadden we niet veel gepland gewoon een
beetje de locatie leren kennen.

Dag 2
Het thema van deze dag was "Wie Ben ik?"
Sochtends hadden we het serieuze gedeelte met een kringgesprek
en verschillende activiteiten waar de kinderen spelenderwijs een
boodschap ontdekten. Dat ze enorm waardevol zijn en elk van hun
helemaal uniek! Denise en ik hadden voor 3 middagen een 6 kamp
georganiseerd. Allemaal spelletjes die de kinderen verdeeld in
twee teams tegen elkaar moesten volbrengen om punten te scoren
om uiteindelijk de derde dag de hoofdprijs in ontvangst te mogen
nemen Savonds had ik het Zendelingen spel georganiseerd. Waarin
de kinderen bijbels moesten smokkelen over de zogenaamde van
China waar een aantal wachten stonden om de bijbels af te pakken.
De kinderen vonden het helemaal geweldig want ze waren echt
enorm slim door allerlei misleidingen te vormen kregen ze bijna alle
bijbels naar China. Grote overwinning voor de christenen dankzij
de zendelingen. Elke avond daarna hebben ze gevraagd of ze nog
een keer het zendelingen spel mochten spelen.

Deze 2e dag was de meest ingrijpende dag voor mij die ik het
meest herinner dit vanwege een schat van een ventje van 4 jaar
oud dat echt de hele boel op stelten zette en iedereen het bloed
onder de nagels haalde met zijn ongehoorzaamheid. Hij heeft geen
vader en zijn moeder geeft hem altijd alles wat ie wilt zolang die
maar niet gaat huilen. Ja en dat kon dus nu eenmaal niet. Dus ben
ik maar met hem gaan praten Maar zodra ik zei wat hij niet meer
mocht doen begin hij me te slaan en bijten en aan mijn haar te
trekken. Dus heb ik hem naast mij op een muurtje laten zitten.
Tot hij sorry tegen mij zou zeggen mocht hij alleen maar zitten en
dan wel direkt naast mij. Maar nooit en nooit en wel nooit zou hij
sorry tegen mij zeggen met allemaal scheldwoorden er achter aan.
Nou ik heb denk ik 4 uur met hem op dat muurtje gezeten tot hij
met groot gejuig en felicitaties van iedereen toch sorry zei. Na
die 2e dag is het zon leuke knul geweest en iedereen heeft
ontzettend om hem en met hem gelachen. En hij was gehoorzaam
en super lief!
Dag 3
"Hoe ziet God mij"
We hadden een doos in het midden van de kring gezet met het
verhaal dat we in de doos een ontzettend kostbare waardevolle
schat hadden gelegd. En 1 voor 1 mochten ze de schat komen
bekijken. In de doos hadden we een spiegel gelegd waardoor ze
dus zichzelf zagen als ze in de doos keken. Opnieuw de bood-
schap hoe waardevol ze wel niet zijn Maar dit keer vertelden
we erbij dat God nog zoveel meer van ze houd!
Je kon merken dat het enorm veel voor ze betekende want een
aantal kwamen al snel naar ons toe voor een knuffel of om met
ze te bidden waarna de tranen rijkelijk vloeiden. Smiddags
waren er weer spellen voor de 6 kamp en savonds hadden we
een spel dat ze leerde om God te vertrouwen. Ze moesten
geblinddoekt in het donker achter enkel geluidjes die wij gaven
aan lopen. Vertrouwend dat onze geluidjes ze de goede kant op
hielpen en dat ze niet zouden vallen en niet bang hoefden
te zijn. Een erg leerzaam spel wat erg indrukwekkend was voor
de kids.

Dag 4

"Vriendschap met God"
Deze dag hebben we ze geleerd dat God niet is als een altijd
boze of afwezige vader maar dat God heel veel van ze houd en
heel veel liefde heeft. Dat God Eigenlijk heel grappig is met
humor en dat hij een vriendje van je wil zien die altijd met je
wilt spelen en altijd met je wilt praten. Waarna we een spel
hebben gedaan over vriendschap met elkaar waarna ze groepjes
van vrienden mochten vormen waarin ze voor elkaar gingen
bidden. Samen als vrienden met hun grote vriend in de hemel
praten. Was ook een groot succes!


Savonds hadden Ik en Roderigo ons verkleed als leger oficieren
helemaal in de camouflage. We moesten twee generaals
voorstellen en de kinderen waren de soldaten die getraind
moesten worden voor de harde wereld en de avonturen tocht die
we de volgende dag in het bos zouden gaan doen. We hadden de
kinderen best hard aangepakt wat ons echt niet in dank werd
afgenomen. Maar uiteindelijk deden de meesten redelijk goed
mee. Later hebben we ze uitgelegd dat in de wereld is niet
iedereen aardig en ze zullen zeker heel veel mensen tegen komen
die heel naar tegen ze doen en tegen ze schreeuwen. Maar als ze
dicht bij God blijven dan is dat allemaal niet zo erg en komen ze
er goed doorheen.

Dag 5

De grote dag van de avonturen tocht door het bos. Rodrigo en ik
hadden daar een pad vrijgekapt door de jungle en met indianen
verf tekens op de bomen aangebracht ze moesten dus een soort
van speur tocht door het bos volbrengen. Een speurtocht langs
allemaal hindernissen zoals rotsen die ze moesten beklimmen met
onze hulp. Grotten waar ze door moesten. Slingeren aan een liaan
en dat soort taferelen. En dat dan tussen de muggen en vrucht-
bomen met verrotte vruchten op de grond. Het was echt een heel
avontuur waar een aantal echt op de proef gesteld werden.
Ze moesten hun angsten overwinnen om verder te komen. Maar
gelukkig was daar hun team om ze aan te moedigen en te helpen.
Met een groot gejuig als ze het volbracht hadden. De kinderen
waren helemaal trots toen ze terug kwamen in het kamp.
Savonds hebben we een soort dans disco voor ze gehouden.
We hadden eigenlijk een kampvuur georganiseerd maar door de
regen werd dit onmogelijk. En dus maar een Dico. Lekker gek
doen met z'n allen.

Dag 6

Alles schoonmaken en vertek...
Iedereen adressen uitdelen en telefoonnummers nog wat lachen
om grappige dingen die gebeurd waren. En dan weer in het
busje met zijn allen. Gelukkig heb je op de terug weg altijd
minder dingen dus lukte alles in 1 busje. En kwamen we weer
veilig aan in de sloppenwijk waar een paar ouders al stonden te
wachten. Denise en ik waren kapot! Maar de kinderen hebben
echt een top tijd gehad. We zijn erg tevreden over hoe alles
verlopen is. Rodrigo zit alweer te denken aan wanneer het
volgende kamp komt. Nou doe nog maar even rustig aan als het
aan mij ligt.

Kinderkamp Carnaval 2009 Werd mede mogelijk gemaakt door
een grote gift van een gulle gever uit Nederland, Ontzettend
bedankt namens alle kinderen en leiding!

Voor wie nog zon 50 extra fotos wil zien heb ik een tijdelijk
fotoalbum toegevoegd aan mijn albums. Dus kijk snel!!

donderdag, februari 26, 2009

Projeto Patio (het eerste projectje)

Het opzetten van een organisatie is opzich niet zo moeilijk. Je hebt
een naam nodig
en moet weten wat je met je organisatie wilt gaan
bereiken. Ja het registreren is een
gigantisch karwei. Maar zover
ben ik nog niet met ELE VIVE!


Maar met alleen een organisatie opzetten kom je nog niet zover
natuurlijk.
Je organisatie begint pas echt als je activiteiten gaat
organiseren. Bijvoorbeeld een project. Ele Vive is sinds 20 Februari
echt van start gegaan door middel van
ons eerste echte project:
Project Patio
. Of te wel Project "het pleintje"
Deze naam hebben
de kinderen van de sloppenwijk uitgekozen. Met als reden dat

het gebouw waar we onze activiteiten organiseren aan het pleintje
in het centrum van de sloppenwijk ligt.


Project Patio is een project speciaal voor de kinderen en tieners
en hun ouders van de sloppenwijk Complexo do Alemao hier in
Rio de Janeiro. De zelfde wijk waar Denise en ik wonen. En heeft
als fundamentele functie het verstrekken van gratis educatie en
entertainment. Zo geven we veel bijles aan de kinderen als

leren lezen en schrijven, rekenen, portugees, wiskunde en
aardrijkskunde...


Voor tieners gaan we beginnen met jongeren avonden met veel
entertainment maar altijd gecombineerd met educatie, voorlichting
en het demonstreren van een leven met bijbelse waarden.
Voor de
ouders van de kinderen zijn we begonnen met voorlichting op het
gebied van omgang met kinderen over opvoeding en relatieve
onderwerpen als werkloosheid
alcohol/drugs gebruik, Mishandeling
en eventuele huwelijkscouseling.


Binnenkort ook meer informatie over Project Patio
Complexo do Alemao.

ELE VIVE! Mijn organisatietje!

Al een aantal jaren was het mijn droom om in Brazilie een
organisatie
op te zetten. Lang heb ik gedacht dat het de
bedoeling was om
bijvoorbeeld een nieuwe Braziliaanse tak op
te zetten voor een
organisatie die al bestaat. Maar ondanks de
vele pogingen lukte het
niet echt een aankoppeling te vinden
bij al bestaande organisaties.


Maar dat betekend niet dat ik het dan maar moet opgeven.
God heeft me een opdracht en een visie gegeven, en die visie zal
waar worden! Dus zijn Denise en ik een volledig nieuwe organisatie
begonnen. Het is mij een eer te presenteren:

ELE VIVE!
Ele vive betekend Hij Leeft en is afgeleid van de portugese versie
van het bij christenen wel bekend lied "Omdat HIJ LEEFT ben ik
niet bang voor morgen." Of te wel Porque ELE VIVE! Eu posso
crer no amanha!

Het is een lied dat zingt over de hoop die we hebben in Jezus.
En dat is precies de boodschap die deze organisatie wil brengen
aan arme mensen aan kinderen in nood mensen in de sloppenwijken
van Rio de Janeiro en de rest van Brazilie? Door middel van onze
daden en wanneer nodig met woorden.

ELE VIVE! staat voor:
- Het helpen van mensen in nood en moeilijkheden
- Gratis Educatie in vele sociale gebieden maar ook geestelijk
- Waarlijk leven, Mensen leren genieten van het leven

Ik ben een informatie folder aan het schrijven over wat de
organisatie
ELE VIVE! precies inhoud. Binnenkort zullen jullie die
wel ontvangen.

donderdag, februari 19, 2009

ONS HUISJE!!!

Een maand geleden ongeveer zijn we eigenlijk al aangekomen in
Rio de J
aneiro. Ontzettend leuk om mijn vriend Rodrigo en een
aantal van de kinderen en tieners die me gelukkig nog kenden
weer te zien! Maar dan de grote vraag...

Hoe ziet ons huis eruit?
Rodrigo(digo) had een huisje voor ons gevonden in de sloppen-
wijk. Maar dat hadden wij natuurlijk nog niet kunnen zien en ja
de meeste
huizen in de sloppenwijk zijn nou eenmaal ontzettend
vies, onhygienisch en onhandig dus we hadden de ergste ramp
situaties al bedacht... Maar gelukkig viel het enorm mee!
We hebben zelfs een heel mooi huisje dat net uit de

verbouwing komt. We zijn de eerste bewoners en dus was alles
eigenlijk be
st wel schoon behalve dan wat bouwafval. De muren
mooi wit geschild
erd en lekker ruim! Een woonkamer, badkamer,
keuken en een slaapkamer... Meer hebben we ook niet nodig.
En "gunstig" gelegen aan de hoofdstraat van de sloppenwijk.
Ookal is dat wel het gevaarlijkst dus gunstig tussen "haakjes"
En redelijk aardige buren die minder lawaai make
n dan wat
de norm is hier in de favella dus we hebben nog geluk gehad.











Woonkamer ---------------------------------------Slaapkamer

De eerste week zijn we achter de meubels en machines voor ons
huis aan
gegaan. Maar helaas kwamen we niet zo ver want zoveel
geld hadden we niet. Maar we hebben in elk geval het hoog
nodige kunnen kopen. Koelka
st, gasfornuis, wasmachine en een
bed. De rest van het huis is nog helemaal leeg en we leven nog
en onze koffer want we hebben nog geen kasten maar in de
toekomst hebben vast een gezellige woonkamer en ingerichte
slaapkamer.

Denise en ik voelen ons in elk geval al redelijk thuis in ons huisje
en kunnen er wel van genieten. Vooral nu we weer internet
hebben en we echt gaan beginnen met hard werken. Dan hoeven
we ons in elk geval niet te vervelen
als jullie een keer in de buurt
komen moet je echt even langskomen! De koffie staat klaar!
hahaha!

Hier nog ons keukentje en het uitzicht vanaf ons balkonnetje...



zondag, februari 15, 2009

HUWELIJKSREIS!!


Denise en ik vonden het extreem belangrijk om voor
we volledig opgaan in al het werk en alle leed waar
we een antwoord op kunnen zijn eerst ons huwelijk
goed te beginnen! Met veel heel veel liefde en heel
veel van elkaar genieten op een plek speciaal voor
ons tweetjes.

Dus zijn we de dag na de trouwerij
met de bus naar Pipa vertrokken… Pipa is een klein
en gezellig hippy dorpje aan de kust van Rio Grande
de Norte in het noord oosten van Brazilie. Pipa is
bekend om haar mooie stranden gecombineerd met
ongerepte natuurgebieden. De oceaan is extreem
helder blauw en de zon schijnt er 300 dagen per jaar.








Uiteraard hebben die omstandigheden veel toeristen

aangetrokken waardoor het kleine dorpje ondertussen

grotendeels bestaat uit vakantie resorts. Denise en

ik verbleven in “Pousada dos Girassois” Echt een

heerlijk plekje waar we 5 dagen mochten genieten van

zwembad, restaurant, fitness-centrum en niet te

vergeten ons knusse huisje die elke dag voor ons werd

schoongemaakt o en niet te vergeten de heerlijk

warme douche (had al een maand geen warme douche

gehad).









Qua uitstapjes zijn we vooral naar het strand geweest…

“Praia de Amor” het strand van de liefde… Heerlijk

pootje baden in redelijk warm water. Een heel strand

die we maar met een klein aantal mensen hoefden te

delen en als je iets verder liep waren de stranden zelfs

volledig verlaten… Alleen was de oceaan erg sterk en de

golven heel wild en onvoorspelbaar. Dus helaas kwam

Denise niet echt vaak met me mee het water in. Ik heb

haar leren zwemmen in het zwembad van het hotel.

Maar ze had nog niet echt vertrouwen dat ze ook in de

oceaan kon zwemmen.


Ook zijn we een dag naar een natuurreservaat geweest.

Het bos was niet heel erg intressant ofzo behalve dan

de schattige aapjes. Maar aan de kust was er een groot

stuk strand afgezet omdat daar zee schildpadden

kwamen om eieren te leggen. Je mocht niet het strand

op maar je kon het wel van bovenaf bekijken en de

schildpadden zien zwemmen. Ook was er een speciaal

uitkijkpunt over de dolfijnen baai waar elke dag bij

hoogtij zo’n twee uur smiddags een hele groep wilde

dolfijnen kwam spelen voor de kust. We konden ze

soms heel goed zien maar grotendeels bleven ze onder

water.


O en als aller grootste verassing om onze huwelijksreis

extreem uniek en onvergetelijk te maken hebben we

mijn ouders, Denise dr schoonouders meegenomen op

huwelijksreis! Hahaha!!! Ja, ze waren 12 dagen in

Brazilie voor de bruiloft en daarna hadden ze eigenlijk

naar het zuiden van Brazilie gewild om een aantal

zendingsprojecten te bezoeken. Maar aangezien dat

veel te duur zou worden kon het niet door gaan dus

hadden ze heel wat vrije dagen voor ze terug vlogen

naar Marokko. Alleen waar moesten ze die tijd

verblijven? Alle hotels in de omgeving van Fortaleza

waren al volgeboekt. De enige plek waar nog een plek

was was uiteraard in Pipa… Denise moest er niet aan

denken! Mijn schoonouders mee op huwelijksreis?

AAAAAAAAHHH!!!


Nou het was uiteindelijk helemaal geen probleem hoor!

Zei zaten helemaal aan de andere kant van het dorp in

een heel ander hotel. We hebben ze in 5 dagen bijna

niet gezien. We hebben 1 keer wat afgesproken. Was

ontzettend fijn dat mijn ouders op mijn trouwerij

waren! En dat ik nog wat extra tijd met ze mocht

besteden. Voor hun was het ook even flink genieten

en lekker uitrusten. Mijn moeder heeft iets van 4

boeken en een stapel tijdschriften gelezen… Echt

lekker genoten van een rustig paradijsje!


Restaurant Monsieur Jaque, Martijn en Collega’s…

Bedankt voor de goede tijd daar!

Dankzij mijn werk daar en jullie medeleven was het

mogelijk om mijn huwelijksreis te betalen en dat in

nou gelukkig getrouwd ben met me Denise waarover

ik jullie de oren van de kop heb gepraat! Miss you guys!

zaterdag, januari 03, 2009

De Bruiloft... (meer fotos in fotoalbum)

4 weken geleden al, was het Denise en mijn Bruiloft!

Laat ik jullie allen maar snel vertellen hoe alles is verlopen.


Sochtends moesten we al iets

van 6 uur op. Alles snel klaar-

maken voor het gedeelte van

de bruiloft sochtends en om

de Nederlandse traditie hoog

te houden werd het huis van

Denise versierd zodat ik haar

zo’n 7 sochtends kon ophalen

vanaf haar woning.Denise en haar familie vonden het eerst alle-

maal maar een raar gedoe maar uiteindelijk speelden ze het

toneelstukje heel leuk mee. En uiteindelijk vonden ze het helemaal

geweldig. Een leuke traditie!


Om 8 sochtends hadden

we op het strandde offi-

ciele inzegening van ons

huwelijk door een van

de voorgangers van de

kerk van Denise. Een

soort van ceremonie die

we normaal gesproken

in De kerk hebben

maar dit keer dus aan

het strand. Op het

strand hadden ze een

mooi versierd podium

gemaakt met harten

en bloemen een

spreekstoel en met een

rode loper over het

zand.Naast het podium stonden een stel van Denise dr vrienden

die een klein koortje hadden gevormd en die mooie liederen

voor ons zongen onder begeleiding van 1 enkele gitaar. Alle

gasten waren in relaxte strandkleding korte broeken en t-shirts.

Alles was heerlijk ontspannen!Geweldige ervaring om met mijn

mams naar voren te lopen op mijn bruiloft nu gebeurde het dan

echt! En niet lang daarna kwam dan Denise super mooi met

haar vader naar voren een beetje verlegen zoals ze altijd is…

Ze had een lekker losse in de wind wapperende jurk aan

speciaal voor aan het strand en allemaal kleine bloemetjes in

dr haar gevlochten. Ik was zo op Denise gefocussed dat ik

bijna vergat haar vader een hand te geven zodat hij zijn

dochter aan mij kon overdragen. “Je mag me nog niet zoenen”

fluisterd Denise in mijn oor maar een kus op mijn hand of

voorhoofd mag wel… De voorganger had een mooie preek

voorbereid en zijn vrouw die sprak samen met hem wat een

erg leuke verassing was! Daarna mochten Denise en ik onze

geloften aan elkaar afleggen voor de ringen om werder ge-

daan als verzegeling van de geloften. Ik had mijn tekst zelf

geschreven en Denise zong een lied voor mij met daarin

verweven haar geloftes… Echt super mooi! Om eerlijk te

zijn had ik het echt moeite om geen traantje te laten. Maar

dat mocht ik niet want dan zou Denise ook moeten huilen

en dan kon ze niet zingen…


Toen hebben we nog twee witte

duiven losgelaten wat een klein

iets leek van te voren maar uitein-

delijk werd het best een mooie

ervaring. We hadden eigenlijk

gewild dat de gasten 100 witte

hart balonnen zouden loslaten.

Maar dat ging helaas niet door

omdat we geen helium konden

vinden. Onder mijn korte broek

had ik mijn zwembroek aan en

Denise had ook zwemkleding onder haar jurk aan. Dus

hebben we na alle officiele dingetjes heerlijk in de zee

gezwommen. Denise wou eerst niet omdat de golven

heel wild waren maar uiteindelijk heeft haar vader haar

in het water gegooid. Nee, nu moet je bij je man blijven

zei die!!!


We kregen veel leuke reacties van mensen. Ook van

toevallige voorbijgangers. 1 iemand bijvoorbeeld vroeg

aan de vader van Denise van welke soap serie dit de

opnames waren. Want we hadden een klein filmploegje

die alles fimde om een DVD van de bruiloft te maken.

Een andere man begon spontaan te huilen terwijl hij de

ceremonie van een afstandje toeschouwde. Hij was

er helemaal emotioneel van. Waarna uiteindelijk zelfs

een helicopter over kwam vliegen die speciaal een

rondje maakte om het beter te bekijken. Er was heel

wat belangstelling.


Smiddags gebeurde er niet veel voor mij in elk geval.

Denise moest namelijk helemaal aangekleed worden

tot de bruid voor het feest dat savonds gehouden werd

en ik mocht haar nog niet zien dus verbleven Ik en mijn

ouders in het hotel waar Denise en ik voor die nacht een

kamer hadden gehuurd. Ik heb dus smiddags lekker bij

het zwembad gezeten kletsen met mijn ouders…


Savonds moest alles wel heel erg

chique.Ik mijn nette pak aan en

mijn ouders ook helemaal in het net.

Zouden we opgehaald worden door

Denise haar vader. Maar die was zo

druk met allemaal kleine dingetjes

afhandelen dat hij helemaal niet kon

komen. Moesten we dus helemaal

in het net in de taxi en kwam ik een

half uur te laat op mijn bruiloft. Maar lang nog niet iedereen

was aanwezig dus het viel mee. Eerst met alle gasten wat

gekletst tot de ceremonie meester me aan de mou begon

te trekken dat ik moest klaar gaan

staan om Denise op te wachten.

Het feest werd gehouden in een

mooie witte villa met een grote

geplafeide tuin wat als een gezellig

terras was opgezet. Tot midden in

de tuin was er een grote trap naar

beneden en daar Vanaf kwam

Denise in het aller aller mooiste

ooit naar beneden…Wooow!

Heb dr echt nog nooit zo mooi gezien als die avond!

Savonds hadden we ook weer een klein soort dienstje

onder begeleiding van een bandje en koortje en de

voorganger die ons sochtends ook had getrouwd. We

hebben alle gasten een slide

laten zien van de fotos die

sochtends genomen waren

en daarna hebben we

samen ons eerste avond-

maal gevierd. Ze waren

vergeten avondmaal

brood te kopen dus had

Denise haar moeder thuis

snel wat brood plakken

opgesneden. maar veel te

grote stukken dus was echt zwaar moeilijk om door

te slikken Denise moest bijna de hele kop wijn op-

drinken om het weg te krijgen terwijl je normaal

maar een slokje neemt. Echt een grappig moment

want we mochten niemand laten weten dat we er

moeite mee hadden.


Daarna moesten we allemaal fotos nemen en alle-

maal officiele dingetjes de taart aansnijden,

proosten met champagne glazen en nog meer fotos.

Iedereen wil natuurlijk met je op de foto... Wat erg

leuk was hoor maar wel vermoeiend af en toe kon

ik al het officiele even niet meer aan en moest ik

eventjes gewoon gek doen... Zie het resultaat...


Uiteindelijk hebben we nog een half uurtje

vrij gehad om lekker met de gasten te kletsen

en hebben we nog wat gedanst op de onze

favoriete muziek en liedjes. Alle gasten hebben

zich enrom vermaakt, lekker gegeten en een

lekker ontspannen avond gehad. Van alle

kanten kregen we felicitaties en comlimenten

dat alles goed georganiseerd was en leuk en

orgineel! Het spijt me dat ik pas nu dit ver-

haal kon schrijven en op het internet gezet.

Veel mensen vroegen me om please de fotos

te sturen wat ik erg op prijs stel want ik ben

blij dat jullie veel met ons mee leven. Echter

heb ik gewoon geen tijd gehad. Ben zo

ontzettend druk! Huwelijksreis, verhuizen

naar Rio, het opstarten van de organisatie

Overnemen van de leiderschap we moeten

echt helemaal van nul af een hele organisatie

beginnen. Dus please heb geduld met me!

Bedankt iedereen voor de felicitaties en

giften! it means a lot! Denise en ik hebben

echter meer sponsering nodig want we

kunnen momenteel niet eens onze huur

betalen.


Vergeet niet de andere fotos te bekijken bij

de foto albums!!! Zijn een goede 50 fotos!

Geniet ervan! En geef een reactie!

Love you all!

maandag, december 22, 2008

We got married!!!














Vanochtend om 09:00 sochtends waren Denise en ik aan de beurt
om te trouwen. We vonden het al heel speciaal dat de braziliaanse
burgerlijke stand een hele receptie van anderhalf uur zou houden
speciaal om ons twee te trouwen. (misschien omdat ik een buiten-
lander ben of is er misschien toch nog iets mis met de documenten?)
Maar nee, dat was uiteraard niet het geval. Bleek dat ze elke
maandag ochtend van 09:00 uur tot half 11 alle stelletjes van die
week achter elkaar aan trouwden. Toen we daar kwamen stonden
er dus wel 6 stelletjes met familie te wachten tot ze getrouwd
werden. Wij mochten wel als eerste!

Stelde niet zo heel veel voor, jullie hebben nog niet echt veel
gemist. De vrouw die ons trouwde brabbelde wat in het portu-
gees, en daarna vroeg ze ons of we acoord gingen met ons
huwelijk
voor de braziliaanse overheid en wat was daarop ons
antwoord. Gelukkig zei Denise dit keer wel meteen Sim of te wel
Ja... Toen de documenten ondertekenen en ook de getuigen
waarna we de ringen om mochten doen.

Hierbij verklaar ik jullie voor de overheid van Brazilie
Man en Vrouw...
Ik netjes wachten tot ze zei dat ik de bruid
mocht zoenen maar dat kwam maar niet... Dus na een kleine
stilte maar even gevraagd of ik de bruid nu mocht zoenen. Niet
zo´n rare vraag vind ik zelf maar iedereen moest er om lachen.
Gekkie zegt Denise en toen zoenden we met een applaus op de
achter grond...

Toen we uit het zaaltje weer bij al de andere stelletjes kwamen,
Vroeg zo´n lief oud dametje met goede bedoelingen: En gaan jullie
nou in de Verenigde Staten wonen? Dat is nou het vooroordeel
dat veel brazilianen hebben over blanken in Brazilie. Weer een rijke
Amerikaan die naar Brazilie komt om te trouwen met een brazi-
liaanse
. En haar dan meneemt naar het paradijs... Wat een geluk
heeft dat bruidje

Daarna hebben de ouders van Denise ons meegenomen uit eten.
Ze hadden een heel gezelig restaurant uitgekozen maar dat bleek
gesloten, Dus uiteindelijk maar bij een simpel plekkie gegeten... Was
ook heerlijk! Selfservice dus ik kon zelf mijn eten uitkiezen (eindelijk
een keerte geen rijst met bonen)


Denise en ik zijn heel gelukkig, Maar het dringt nog niet helemaal
goed door wat het nou precies inhoud wat voor grote stap we vandaag
eigenlijk hebben gemaakt! Iedereen bedankt voor de aanmoedigingen
en felicitaties.

3 Januari is nu ook al heel snel... Dus houd dit weblog in de gaten!!!
Met als extra nog een foto van mij en Denise samen met mijn vrouw
en nieuwe ouders... Mijn schoonouders Paulo en Isabel

dinsdag, december 09, 2008

22 December trouwen voor de wet!

Denise en Wouter zijn weer samen!!!!
Ik ben veilig aangekomen in Fortaleza Brazilie.
4 maanden konden Denise en ik dit keer niet bij elkaar zijn.
Wat opzich niet zoveel is maar geloof me, als je verloofd bent is 4 maanden
zonder je verloofde een hele lange tijd.

Nog meer goed nieuws! namelijk: Gebeds verhoring!
Denise en ik hebben al onze documenten rond gekregen en vertaald en al in
geleverd bij de cartorio (braziliaanse burgerlijke stand) Er is niks opgemerkt
over de missende stempel op mijn geboorte certificaat en staan ingepland om
maandag 22 december 09:00 uur voor de braziliaanse wet getrouwd en als man en vrouw
verklaard te worden! Het lijkt er dus op dat alles toch nog goedkomt en dat we gewoon
legaal kunnen trouwen! Maar blijf bidden want de missende stempel kan nog altijd
opgemerkt worden en dan zijn we terug bij af...

We hebben in elk geval al een soort vrijgezellen feest gehad afgelopen zaterdag avond.
We hadden allemaal vrienden van Denise op bezoek de ik allemaal tegelijk moest leren
kennen en uiteraard werder er allemaal grappen met ons uitgehaald. Zoals je kunt zien
op de bijgevoegde foto. We moesten vragen over elkaar beantwoorden als we het goed
hadden gebeurde er nks hadden we het fout werden we gesminkt en verkleed.
Het lijkt alsof we niet zo goed waren, maar juist het tegen overgestelde... We hadden
de meeste vragen goed maar ze gingen net zo lang door met vragen tot we er niet meer
uitzagen...

Verder zijn we heel erg druk met alles organiseren om de bruiloft rond te krijgen...
Nog een hele lijst met benodigdheden om af te vinken dus ik ga er weer vandoor,
schrijf snel weer wat!

maandag, november 24, 2008

Nog 1 week

Hoe raar om nu nog helemaal in de sneeuw te zitten.
En dan te bedenken dat ik volgende week in de super warmte zit.
Nou ik vind het super dat ik al die sneeuw nog mag meemaken want ik kan dr enorm van genieten en dat zit er de komende jaren waarschijnlijk niet meer in...
Maar tis nou ook weer niet zo dat ik nu dan voor de laatste keer nog een sneeuwpop ga bouwen of een flink sneeuwgevecht houd. Ik ben en blijf een kou kleum en blijf dus lekker bij de kachel zitten.

Deze week moeten er nog een aantal dingen geregeld worden maar de meeste dingen zijn
nu al wel rond voor zover dat mogelijk is. Nog drie dagen werken want ik heb het geld toch echt nog hard nodig maar vrijdag is daar dan ook de laatste dag.

Overal moet ik al afsheid nemen van veel mensen om mij heen.
En ookal doe ik dat wel vaker raak ik er nog altijd niet aan gewend hoor.
Krijg nog altijd zo'n enorm naar gevoel dat ik het afscheid nemen het liefst ontwijk.
Maar daar bereik je ook niks mee.

Ik ben er klaar voor, Heb er enorm veel zin in...
We gaan er helemaal voor!

Komende zaterdag word ik op de TRIN revival firenight uitgezegend.
Dus wie daar bij aanweig wil zijn is van harte welkom. Deze zaterdag word het
gehouden in Ermelo in het groevenbeek college. Voor wie me nog 1 keer wil zien voor mijn vertrek doet er goed aan dat daar dan te doen. Ik ga niet meer een heel afsheidsfeest geven.

Volgende week maandag vertek ik dan om Half 4 smiddags.
om snachts aan te komen in Fortaleza terug bij Denise. In brazilie is het dan pas 9 uur savonds
Dus geen verkeerde tijd om aan te komen. Kan ik direkt mijn bed in duiken en dan word ik heel vroeg wakker de volgende dag maar dan mag ik lekker uitslapen dus dat is niet zo erg!

De eerste maand zal ik vooral veel tijd met Denise besteden.
We moeten nog heel veel voor de bruiloft organiseren.
3 Januari gaan we dan dus trouwen, daarna op huwelijksreis en dan komen we ongeveer 12 januari aan in Rio de Janeiro om ons huis in te gaan richten en direkt vollop aan de slag te gaan in de sloppenwijk.

zondag, november 09, 2008

GEBEDS OPROEP!!!

GEBED GEVRAAGD / GEBEDS VERHORING NODIG...

Niet zo goed nieuws mensen...

We hebben al eerder een keer de bruiloft moeten uitstellen.
Toen zaten we met het probleem dat de aanvraag van mijn geboorte certificaat veel meer tijd in beslag nam dan we hadden verwacht. Nu hebben we gelukkig mijn geboorte certificaat in Nederland. Echter is deze
niet op de juiste manier gelegaliseerd. En dus kan ik hem niet gebruiken voor een huwelijk in Brazilië...

We hebben de hele bruiloft en huwelijksreis al gepland voor de
3e van januari 2009 en de week daarna. Echter moeten we nu misschien alles weer cancelen waardoor we al ons geld kwijtraken. Op z'n snelst zouden we dan in april 2009 opnieuw kunnen trouwen echter hebben we dan helemaal geen geld meer en kunnen we en geen feest meer geven en niet meer op huwelijksreis en kunnen we niet meer de zending in... Een mega probleem dus... Waar we zelf niks aan hadden kunnen doen. Het is gewoon bureaucratisch gedoe... En wij zijn de pineut!

We hebben nu besloten toch mijn documenten naar Brazilië toe te sturen ook al zijn ze dan niet helemaal correct. Misschien dat er uiteindelijk in Brazilië een ambtenaar is die er niet zo'n groot probleem van maakt. Maar je begrijpt dat dit
hopen is op een wonder...
En voor wonderen is veel gebed nodig. Dus ik vraag jullie allen nadrukkelijk veel voor Denise mij en onze situatie
te bidden. Ook als je geen christen bent. Zeg dan gewoon even hard op:
"God van Denise en Wouter help hun"! Simpel toch... Je mag er opzich "amen" achter aan zeggen maar dat hoeft niet persee je mag ook gewoon ophangen.
Please mensen help ons!

De uiterste optie is dat we voorlopig nog niet voor de wet trouwen maar al wel voor God op 3 januari. Dan kan alles dus gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is. Raken we niet al ons geld kwijt en kunnen we gewoon naar Rio de Janeiro verhuizen en daar beginnen met ons werk. Dit is echter niet helemaal volgens de regels. Je moet eigenlijk eerst voor de wet getrouwd zijn voor je voor de kerk mag trouwen. Nou willen Denise en ik ons daar erg graag aan houden echter lijkt het onmogelijk. En geloven wij dat het in elk geval voor God niet een heel groot probleem is. Echter stoten we misschien heel veel mensen tegen het been die hier anders over denken. Vandaar heb ik een poll hier op de website gezet waar je kan aangeven of je het er mee eens bent of dat je het echt niet vind kunnen... We beloven aan iedereen plechtig dat we ons huwelijk wettig vast leggen zodra de juiste documenten wel aanwezig zijn. We hopen op jullie medeleven en inlevings vermogen. We houden jullie op de hoogte!

zondag, oktober 26, 2008

Aanvraag informatie folder

Iedereen had al zo'n voorgevoel dat er zeer binnenkort iets groots
staat te gebeuren! Uiteraard de bruiloft van Wouter en Denise!
Voor 70% is die al georganiseerd! maar wat gaat er daarna
gebeuren? Waar zullen ze uiteindelijk gaan wonen en waarvoor
gaan zei zich inzetten? Nou om vele vragen in een keer te kunnen
beantwoorden heb ik een folder ontworpen en geschreven. Je
kunt de folder aanvragen door een emailtje met daarin je
postadres te sturen naar waariswally@gmail.com. Je kunt er ook
meerdere ontvangen om uit te delen of bijvoorbeeld bij informatie
tafel van je gemeente neer te leggen.

Binnenkort meer informatie over de bruiloft.

woensdag, oktober 08, 2008

Zero Dollar Wedding!

Een eigen initiatief van Wouter en Denise's trouwerij Producties:

"ZERO DOLLAR WEDDING"

Zeer binnenkort te volgen op dit weblog en ook op
www.zerodollarwedding.blogspot.com

vrijdag, augustus 22, 2008

26-26-08-08








Mensen mensen er staat echt een geweldige happening te
gebeuren. Wally is namelijk bijna Jarig!!! Nog maar een paar
nachtjes!! Op de 26e word ik 26!! Nou dat is al redlijk uniek
lijkt me want ja dat komt je maar 1 keer in je leven. Tuurlijk
word je maar 1x 26 maar dan ook nog eens op de 26e...

Maar dan is het voor mij nog weer extra uniek.
Het is namelijk ook nog eens de 26 e is van de 8e maand van
2008!
Nou zo'n uniek evenement moet herdacht worden en
gevierd worden lijkt mij!

Vandaar zijn jullie allen uitgenodigd voor mijn
verjaardag.
Het is dus komende dinsdag avond de 26e
Augustus in Harderwijk... vanaf ongeveer 8 uur savonds tot
middernacht ofzo!

Het adres is de Kranenburglaan 15
Even opzoeken op google maps!

Laat me aub uiterlijk zondag avond weten of je komt.
Dan weet ik wat ik moet inkopen.
Tot dinsdag!

maandag, augustus 04, 2008

Brievenbus Gezocht

Als je besluit om in de zending te gaan in het buitenland kom je er al snel achter dat je een aantal dingen goed geregeld moet hebben. Heb je er bijvoorbeeld wel eens over nagedacht dat ook al woon je in het buitenland dat je post in Nederland gewoon nog doorgaat?
De rekeningen die je moet betalen... Sturen ze die gewoon naar het buitenland? Nou daar zijn Nederlandse bedrijven echt niet zo makkelijk mee. Ze willen dat je een Nederlands postadres opgeeft. Maar hoe moet je dan je post ontvangen?

De afgelopen jaren hebben twee goede vrienden van mij me enorm geholpen door er voor mij te zijn op deze hele praktische manier. Mijn post kwam op hun adres binnen en zei openden dan mijn post en schreven dan in een emailtje aan mij wat ik moest doen meestal welk bedrijf ik welk bedrag moest overmaken bijvoorbeeld. Dankzij de hulp van Timo en Ben heb ik veel problemen kunnen voorkomen.

Nu staat er weer zo'n reis naar Brazilie op het programma en heb ik opnieuw iemand nodig die mij zou kunnen helpen op deze heel practische manier... Denk er over na en indien geintresseerd laat me dat dan weten.
Als er nog vragen over zijn stel me die dan ook gerust!
Ontzettend bedankt!

maandag, juli 28, 2008

Bruiloft voorlopig uitgesteld...

Maar al te graag was ik nu al direkt met Denise mee naar Brazilie gevlogen om daar de laatste dingen te regelen voor de bruiloft en om dan de grote dag maar te laten komen. Maar helaas kan dit voorlopig nog niet doorgaan.

Bij het verzamelen van de juiste documenten zijn we namelijk op een probleem gestuit. Het zit namelijk zo dat ik in Zuid Afrika geboren ben en dus moet ik mijn geboorte certificaat helemaal vanuit Zuid Afrika naar hier toegestuurd krijgen. Een proces dat maanden kan duren.
Met als gevolg dat de bruiloft die op 20 September gepland stond niet door kan gaan.

De bedoeling is nu dat ik in elk geval nog 1 maand(Augustus) in Nederland blijf met de hoop dat het document deze maand binnenkomt. En dan in begin September met alle documente compleet naar Brazilie zal vertrekken waar we dan ongeveer in oktober of misschien november zullen trouwen. Wat er gebeurd als het document niet in deze maand komt weet ik nog niet.
Dus bid allemaal mee dat het maar snel geregeld mag zijn!

Denise terug in Brazilie.

09:50 Gister ochtend heeft Denise Europa weer verlaten.
Na drie maanden bij mij in Nederland te zijn was haar toeristen visum verlopen en moest ze weer terug naar Brazilie. Denise heeft naar eigen zeggen echt een hele goede tijd gehad en heeft enorm genoten van Nederland. Vooral van de mensen natuurlijk. Ze heeft mijn familie een beetje kunnen leren kennen wat echt erg leuk samen gaat. Ook hield ze veel van de natuur in Nederland allemaal mooie bloemen bomen en veel water.
Ze zei vlak voor dat ze weg ging dat ze zelfs de nederlandse kou en regens zal missen en hoopt snel een keer terug te komen. Ze bedankt iedereen voor de goede zorg en extra aandacht voor de velen die het haar naar de zin hebben willen maken. Ze vond het altijd erg leuk als mensen hun best deden om met haar te kunnen praten. Ze voelde zich echt heel speciaal want er waren zoveel mensen die haar speciaal vonden en haar al kenden terwijl zei die mensen nog nooit had gezien.

We hebben heel veel leuke dingen samen gedaan als dagje Amsterdam, weekeindje Brussel, Giethoorn, Walibi, Burgers Zoo. Heaven on Eatrh, Momentum we zijn een keer naar Schevingen geweest dus ze heeft echt goed Nederland leren kennen. Bruiloften Familie feestjes noem maar op.

We zijn echt nog 10x zoveel extra van elkaar gaan houden en missen elkaar nu alweer.
Maar niet lang meer tot we gaan trouwen en dan kunnen we nog voor heel lang samen zijn!